บริบท ประเภท
และปริมาณการออกกำลัง
อะไรเป็นตัวกำหนดการตอบสนองต่อการออกกำลังกายของแต่ละบุคคล?
การออกกำลังกายไม่ได้ทำให้ทุกคนตอบสนองเหมือนกัน สภาวะสรีรวิทยา พฤติกรรม ประเภทการออกกำลัง และปริมาณมีปฏิสัมพันธ์กัน เพื่อกำหนดว่าร่างกายรับรู้และตอบสนองอย่างไร
สภาวะจังหวะชีวภาพ สถานะการนอนหลับ ภาระความเครียด แรงจูงใจ ภาวะอารมณ์ และบริบทสิ่งแวดล้อม อาจมีอิทธิพลต่อการกระตุ้นประสาทต่อมไร้ท่อ ระดับการทำงานพื้นฐานของประสาทอัตโนมัติ การรับรู้ความหนักในการออกแรง และการตอบสนองต่อการออกกำลังกายโดยรวม
ปัจจัยปรับเปลี่ยนผลด้านพฤติกรรม
และบริบท
สภาวะทางสรีรวิทยา
เฉพาะบุคคล
รูปแบบการออกกำลังกาย
ปริมาณการออกกำลังกาย
- ความหนัก
- ระยะเวลา
- ความถี่
- การเพิ่มระดับ
- การฟื้นตัว
ปัจจัยปรับเปลี่ยนผลด้านพฤติกรรม
และบริบท
สภาวะจังหวะชีวภาพ
สถานะการนอนหลับ
ภาระความเครียด
แรงจูงใจ / ภาวะอารมณ์
บริบท
สิ่งแวดล้อม
สภาวะทางสรีรวิทยา
เฉพาะบุคคล
การกระตุ้น
ประสาทต่อมไร้ท่อ
ระดับการทำงานพื้นฐานของประสาทอัตโนมัติ
การรับรู้
ความหนักในการออกแรง
การตอบสนอง
ต่อการออกกำลังกาย
รูปแบบการออกกำลังกาย
แอโรบิก
(ความทนทาน)
แรงต้าน
(ความแข็งแรง)
HIIT
(เป็นช่วง)
ความคล่องตัว /
การทรงตัว
ปริมาณการออกกำลังกาย
- ความหนัก
- ระยะเวลา
- ความถี่
- การเพิ่มระดับ
- การฟื้นตัว
อ่านข้อความในแผนภาพ
ปัจจัยปรับเปลี่ยนผลด้านพฤติกรรมและบริบท
สภาวะจังหวะชีวภาพ
สถานะการนอนหลับ
ภาระความเครียด
แรงจูงใจ / ภาวะอารมณ์
บริบทสิ่งแวดล้อม
สภาวะทางสรีรวิทยาเฉพาะบุคคล
การกระตุ้นประสาทต่อมไร้ท่อ
ระดับการทำงานพื้นฐานของประสาทอัตโนมัติ
การรับรู้ความหนักในการออกแรง
การตอบสนองต่อการออกกำลังกาย
รูปแบบการออกกำลังกาย
แอโรบิก (ความทนทาน)
แรงต้าน (ความแข็งแรง)
HIIT (เป็นช่วง)
ความคล่องตัว / การทรงตัว
ปริมาณการออกกำลังกาย
- ความหนัก
- ระยะเวลา
- ความถี่
- การเพิ่มระดับ
- การฟื้นตัว
ตัวรับรู้ทางสรีรวิทยาระหว่างออกกำลังกาย
ร่างกายตรวจจับการออกกำลังอย่างไร
ระหว่างออกกำลังกาย ร่างกายตรวจจับการเปลี่ยนแปลงด้านแรงกล เมแทบอลิซึม หลอดเลือด และประสาทต่อมไร้ท่อพร้อมกัน
ภาระเชิงกลสะท้อนการหดตัวของกล้ามเนื้อและแรงที่กระทำต่อเอ็นและกระดูก ส่วนความเครียดทางเมแทบอลิซึมสะท้อนความต้องการพลังงานที่เพิ่มขึ้น
การส่งสัญญาณแคลเซียม การผลิตแลคเตต และการใช้ไกลโคเจน
การเปลี่ยนแปลงการไหลของเลือดและปริมาณออกซิเจนที่ใช้ได้ก่อสัญญาณด้านพลศาสตร์การไหลเวียนเลือดและภาวะพร่องออกซิเจน ขณะที่การกระตุ้นซิมพาเทติกและฮอร์โมน
ประสานความพร้อมทั่วร่างกาย
สัญญาณเหล่านี้ร่วมกันเริ่มการตอบสนองทางสรีรวิทยาเฉียบพลันของร่างกาย
ภาระเชิงกล
- การหดตัวของกล้ามเนื้อ
- แรงที่กระทำต่อเอ็นและกระดูก
- การแปลงแรงกลเป็นสัญญาณชีวภาพ
- อินทิกริน / FAK / YAP–TAZ
สัญญาณไหลเวียนเลือดและพร่องออกซิเจน
- การไหลของเลือดและแรงเฉือน ↑
- ไนตริกออกไซด์ (NO) ↑
- ภาวะพร่องออกซิเจนชั่วคราว
- การกระตุ้น HIF-1α
การกระตุ้นประสาทต่อมไร้ท่อ
- การกระตุ้นซิมพาเทติก
- คาเทโคลามีน ↑
- โกรทฮอร์โมน ↑
- คอร์ติซอล (เฉียบพลัน) ↑
- การปรับอินซูลิน / กลูคากอน
การตอบสนองทางสรีรวิทยาเฉียบพลัน
การตอบสนอง
ทางสรีรวิทยา
เฉียบพลัน
จากการตรวจจับทางสรีรวิทยาสู่การทำงานทันที
สัญญาณด้านแรงกล เมแทบอลิซึม หลอดเลือด และประสาทต่อมไร้ท่อมาบรรจบกัน ก่อการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาอย่างรวดเร็วภายในไม่กี่นาทีถึงหลายชั่วโมง
อัตราหัวใจ การระบายอากาศ การไหลเวียน และอุณหภูมิร่างกายเพิ่มขึ้น ขณะที่ฮอร์โมนและเมแทบอไลต์เข้าสู่กระแสเลือด การตอบสนองที่ประสานกันนี้เพิ่มความพร้อมของสารตั้งต้น นำส่งออกซิเจนและสารอาหารสู่เนื้อเยื่อที่ทำงาน และเตรียมเซลล์กับระบบประสาทต่อมไร้ท่อให้พร้อมปรับตัว
การตอบสนองเฉียบพลันตั้งแต่นาทีถึงชั่วโมง
- อัตราหัวใจและ
ปริมาตรเลือดที่หัวใจสูบฉีด ↑ - การระบายอากาศและ
การรับออกซิเจน ↑ - เลือดไหลสู่อวัยวะที่ทำงานและ
อวัยวะสำคัญ ↑ - อุณหภูมิ
ร่างกาย ↑ - ฮอร์โมน
เพิ่มขึ้นรวดเร็ว - การปล่อย
เมแทบอไลต์

ผลเฉียบพลันที่สำคัญ
การนำส่งสารอาหารและ
ออกซิเจนดีขึ้น
เลือดเลี้ยงเนื้อเยื่อดีขึ้นและ
สารตั้งต้นพร้อมใช้มากขึ้น
การระดมพลังงาน
กลูโคสและกรดไขมัน
สารตั้งต้น
พร้อมใช้มากขึ้น
การส่งสัญญาณจาก
ผลพลอยได้ของเมแทบอลิซึม
แลคเตตและ ROS
สัญญาณเพื่อสื่อสารกับเซลล์
การเตรียมพร้อมของประสาทต่อมไร้ท่อ
ความพร้อม
ในการปรับตัวเพิ่มขึ้น
การตอบสนองเฉียบพลันตั้งแต่นาทีถึงชั่วโมง
อัตราหัวใจและ
ปริมาตรเลือดที่หัวใจสูบฉีด ↑
การระบายอากาศและ
การรับออกซิเจน ↑
เลือดไหลสู่อวัยวะที่ทำงานและ
อวัยวะสำคัญ ↑
อุณหภูมิ
ร่างกาย ↑
ฮอร์โมน
เพิ่มขึ้นรวดเร็ว
การปล่อย
เมแทบอไลต์
ผลเฉียบพลันที่สำคัญ
การนำส่งสารอาหารและ
ออกซิเจนดีขึ้น
เลือดเลี้ยงเนื้อเยื่อดีขึ้นและ
สารตั้งต้นพร้อมใช้มากขึ้น
การระดมพลังงาน
กลูโคสและกรดไขมัน
สารตั้งต้น
พร้อมใช้มากขึ้น
การส่งสัญญาณจาก
ผลพลอยได้ของเมแทบอลิซึม
แลคเตตและ ROS
สัญญาณเพื่อสื่อสารกับเซลล์
การเตรียมพร้อมของประสาทต่อมไร้ท่อ
ความพร้อม
ในการปรับตัวเพิ่มขึ้น
แลคเตต
ROS
อ่านข้อความในแผนภาพ
การตอบสนองเฉียบพลันตั้งแต่นาทีถึงชั่วโมง
อัตราหัวใจและปริมาตรเลือดที่หัวใจสูบฉีด ↑
การระบายอากาศและการรับออกซิเจน ↑
เลือดไหลสู่อวัยวะที่ทำงานและอวัยวะสำคัญ ↑
อุณหภูมิร่างกาย ↑
ฮอร์โมนเพิ่มขึ้นรวดเร็ว
การปล่อยเมแทบอไลต์
ผลเฉียบพลันที่สำคัญ
การนำส่งสารอาหารและออกซิเจนดีขึ้น
เลือดเลี้ยงเนื้อเยื่อดีขึ้นและสารตั้งต้นพร้อมใช้มากขึ้น
การระดมพลังงาน
กลูโคสและกรดไขมัน สารตั้งต้นพร้อมใช้มากขึ้น
การส่งสัญญาณจากผลพลอยได้ของเมแทบอลิซึม
แลคเตตและ ROS สัญญาณเพื่อสื่อสารกับเซลล์
การเตรียมพร้อมของประสาทต่อมไร้ท่อ
ความพร้อมในการปรับตัวเพิ่มขึ้น
แลคเตต
ROS
สัญญาณจากส่วนปลาย
ที่เกิดจากกล้ามเนื้อ
หดตัว
กล้ามเนื้อโครงร่างในฐานะอวัยวะต่อมไร้ท่อ
กล้ามเนื้อลายที่หดตัวทำมากกว่าสร้างการเคลื่อนไหว ระหว่างออกกำลังกาย กล้ามเนื้อปล่อยสัญญาณชีวเคมีที่สื่อสารการทำงานและสถานะพลังงานของตนไปยังสมองและอวัยวะอื่น ๆ
สัญญาณเหล่านี้รวมถึงไมโอไคน์ เอ็กเซอร์ไคน์
เมแทบอไลต์ และปัจจัยการเจริญเติบโตหรือหลอดเลือด
ผ่านการไหลเวียนและการสื่อสารทางประสาท
สัญญาณเหล่านี้มีส่วนร่วมในการตอบสนอง
ทั่วร่างกายที่ประสานกัน
กล้ามเนื้อลาย
ที่หดตัวในฐานะ
อวัยวะต่อมไร้ท่อ
ไมโอไคน์ / เอ็กเซอร์ไคน์
- IL-6
- ไอริซิน (FNDC5)
- IL-15
- FGF21
- อะพีลิน
- ไมโอเนกติน
ปัจจัยการเติบโตและหลอดเลือด
- IGF-1
- VEGF
- HGF
ไมโอไคน์ / เอ็กเซอร์ไคน์
- IL-6
- ไอริซิน (FNDC5)
- IL-15
- FGF21
- อะพีลิน
- ไมโอเนกติน
เมแทบอไลต์
- แลคเตต
- ATP / ADP / AMP
- กรดอะมิโน
- คีโตนบอดี
ปัจจัยการเติบโตและหลอดเลือด
- IGF-1
- VEGF
- HGF
กล้ามเนื้อลาย
ที่หดตัวในฐานะ
อวัยวะต่อมไร้ท่อ
อ่านข้อความในแผนภาพ
ไมโอไคน์ / เอ็กเซอร์ไคน์
- IL-6
- ไอริซิน (FNDC5)
- IL-15
- FGF21
- อะพีลิน
- ไมโอเนกติน
เมแทบอไลต์
- แลคเตต
- ATP / ADP / AMP
- กรดอะมิโน
- คีโตนบอดี
ปัจจัยการเติบโตและหลอดเลือด
- IGF-1
- VEGF
- HGF
กล้ามเนื้อโครงร่างในฐานะอวัยวะต่อมไร้ท่อ
วิถีประสาท
และการบูรณาการส่วนกลาง
สัญญาณการออกกำลังกายจากส่วนปลายมาถึงสมองได้อย่างไร
ข้อมูลรับความรู้สึกจากกล้ามเนื้อ ข้อต่อ และตัวรับทางเมแทบอลิซึมเดินทางผ่านวิถีประสาทขาเข้าสู่ระบบประสาทส่วนกลาง
ก้านสมอง ไฮโปทาลามัส ระบบลิมบิก และเปลือกสมองบูรณาการสัญญาณเหล่านี้ จากนั้นสัญญาณขาออกประสานระบบประสาทอัตโนมัติ แกน HPA และระบบการเคลื่อนไหว ทำให้สมองกับเนื้อเยื่อส่วนปลายสื่อสารกันได้ทั้งสองทิศทาง
บริบทประสาทสัมผัส คุณค่าทางอารมณ์ การกำกับอัตโนมัติ และการลดภาระความเครียด อาจเปลี่ยนการตอบสนองผ่านลิมบิก–ไฮโปทาลามัส แกน HPA/ANS และวิถีประสาทเคมี
สัญญาณประสาทขาเข้า
ตัวรับรู้
ในกล้ามเนื้อ
ตัวรับรู้
ในข้อต่อ
ตัวรับรู้
ทางเมแทบอลิซึม
การบูรณาการของ CNS
ก้านสมอง; ไฮโปทาลามัส; ระบบลิมบิก; เปลือกสมอง

สัญญาณประสาทขาออก
ANS
แกน HPA
ระบบ
การเคลื่อนไหว
ข้อมูลประสาทสัมผัส–อารมณ์ที่ป้อนเข้าสู่การควบคุมประสาท

- บริบททางประสาทสัมผัส
- ทิศทางบวกหรือลบของอารมณ์
- การปรับการทำงานของประสาทอัตโนมัติ
- ข้อมูลนำเข้าที่ลดทอนความเครียด
- วงจรลิมบิก–
ไฮโปทาลามัส - แกน HPA / ANS
- การส่งสัญญาณ
สารเคมีประสาท
สัญญาณประสาทขาเข้า
ตัวรับรู้
ในกล้ามเนื้อ
ตัวรับรู้
ในข้อต่อ
ตัวรับรู้
ทางเมแทบอลิซึม
การบูรณาการของ CNS
ก้านสมอง; ไฮโปทาลามัส; ระบบลิมบิก; เปลือกสมอง
สัญญาณประสาทขาออก
ANS
แกน HPA
ระบบ
การเคลื่อนไหว
ข้อมูลประสาทสัมผัส–อารมณ์ที่ป้อนเข้าสู่การควบคุมประสาท
- บริบททางประสาทสัมผัส
- ทิศทางบวกหรือลบของอารมณ์
- การปรับการทำงานของประสาทอัตโนมัติ
- ข้อมูลนำเข้าที่ลดทอนความเครียด
วงจรลิมบิก–
ไฮโปทาลามัส
แกน HPA / ANS
การส่งสัญญาณ
สารเคมีประสาท
อ่านข้อความในแผนภาพ
สัญญาณประสาทขาเข้า
ตัวรับรู้ในกล้ามเนื้อ
ตัวรับรู้ในข้อต่อ
ตัวรับรู้ทางเมแทบอลิซึม
การบูรณาการของ CNS
ก้านสมอง; ไฮโปทาลามัส; ระบบลิมบิก; เปลือกสมอง
สัญญาณประสาทขาออก
ANS
แกน HPA
ระบบการเคลื่อนไหว
ข้อมูลประสาทสัมผัส–อารมณ์ที่ป้อนเข้าสู่การควบคุมประสาท
- บริบททางประสาทสัมผัส
- ทิศทางบวกหรือลบของอารมณ์
- การปรับการทำงานของประสาทอัตโนมัติ
- ข้อมูลนำเข้าที่ลดทอนความเครียด
วงจรลิมบิก–ไฮโปทาลามัส
แกน HPA / ANS
การส่งสัญญาณสารเคมีประสาท
การตอบสนองด้านสารเคมีประสาท
และการควบคุม
ระบบประสาท
และ
ระบบประสาท
การออกกำลังกายปรับสัญญาณสมองอย่างไร
การออกกำลังกายมีอิทธิพลต่อระบบสารเคมีประสาทหลายระบบที่เกี่ยวข้องกับแรงจูงใจ การควบคุมอารมณ์ การรู้คิด การรับรู้ความเจ็บปวด และการปรับตัวของประสาท
วิถีโมโนอะมีน โคลิเนอร์จิก การกระตุ้น–ยับยั้ง และรางวัลภายในร่างกายตอบสนองควบคู่กับปัจจัยบำรุงประสาท ระบบเหล่านี้ไม่ได้ทำงานแยกจากกัน การควบคุมที่ประสานกันกำหนดการตอบสนองของสมองต่อกิจกรรมทางกาย

สารกลุ่ม monoamines
- โดปามีน (DA)
- เซโรโทนิน (5-HT)
- นอร์อิพิเนฟริน (NE)
สมดุลการกระตุ้น–
ยับยั้ง
- สมดุล
กลูตาเมต–GABA
ดีขึ้น
การส่งสัญญาณ
โคลิเนอร์จิก
- อะเซทิลโคลีน (ACh)
รางวัลภายในร่างกาย
และการระงับปวด
- เอนโด
แคนนาบินอยด์
(AEA, 2-AG) - β-เอนดอร์ฟิน
ปัจจัยบำรุงประสาท
- BDNF
- IGF-1
- VEGF
สารกลุ่ม monoamines
- โดปามีน (DA)
- เซโรโทนิน (5-HT)
- นอร์อิพิเนฟริน (NE)
สมดุลการกระตุ้น–
ยับยั้ง
- สมดุล
กลูตาเมต–GABA
ดีขึ้น
การส่งสัญญาณ
โคลิเนอร์จิก
- อะเซทิลโคลีน (ACh)
รางวัลภายในร่างกาย
และการระงับปวด
- เอนโดแคนนาบินอยด์
(AEA, 2-AG) - β-เอนดอร์ฟิน
ปัจจัยบำรุงประสาท
- BDNF
- IGF-1
- VEGF
อ่านข้อความในแผนภาพ
สารกลุ่ม monoamines
- โดปามีน (DA)
- เซโรโทนิน (5-HT)
- นอร์อิพิเนฟริน (NE)
การกระตุ้นและยับยั้ง
- สมดุลกลูตาเมต–GABA ดีขึ้น
สัญญาณ cholinergic
- อะเซทิลโคลีน (ACh)
ระบบรางวัลและลดปวดภายใน
- เอนโดแคนนาบินอยด์ (AEA, 2-AG)
- β-เอนดอร์ฟิน
ปัจจัยบำรุงประสาท
- BDNF
- IGF-1
- VEGF
การสื่อสาร
ข้ามอวัยวะ
การออกกำลังกายเชื่อมกล้ามเนื้อ
กับอวัยวะทั่วร่างกาย
สัญญาณที่เกิดระหว่างออกกำลังกายสร้างการสื่อสารหลายทิศทางระหว่างกล้ามเนื้อลาย สมอง และอวัยวะส่วนปลาย
การสื่อสารข้ามอวัยวะนี้ประสาน
การตอบสนองของประสาท เมแทบอลิซึม หลอดเลือด กระดูก
และภูมิคุ้มกัน การออกกำลังกาย
จึงไม่ได้ส่งผลต่อเนื้อเยื่อเดียวเท่านั้น
แต่สร้างการตอบสนองทั่วร่างกายแบบบูรณาการ
ผ่านแกนทางชีวภาพ
หลายแกน

กล้ามเนื้อลาย
ที่หดตัว
กล้ามเนื้อ–สมอง
- ความสามารถในการปรับเปลี่ยนของระบบประสาท
- อารมณ์
- การรู้คิด
- ความสามารถในการปรับตัวและฟื้นตัวจากความเครียด
แกนกล้ามเนื้อ–หัวใจ
และหลอดเลือด
- การผลิต NO
- การสร้างหลอดเลือดใหม่
- การควบคุม
ความดันโลหิต
กล้ามเนื้อ–กระดูก
- การทำงานของเซลล์สร้างกระดูก
- การปรับโครงสร้างกระดูก
กล้ามเนื้อ–ตับ
- การนำกลูโคสเข้าเซลล์
- การควบคุมไกลโคเจน
- ความไวต่ออินซูลิน
กล้ามเนื้อ–ไขมัน
- การสลายไขมัน
- ไขมันในช่องท้องลดลง
- การปรับอะดิโพไคน์
กล้ามเนื้อ–ตับอ่อน
- การหลั่งอินซูลิน
- การธำรงดุลของกลูโคส
กล้ามเนื้อ–ภูมิคุ้มกันและลำไส้
- การควบคุมภูมิคุ้มกัน
- สมดุลไซโตไคน์
- การปรับจุลชีพในลำไส้
กล้ามเนื้อ–สมอง
- ความสามารถในการปรับเปลี่ยนของระบบประสาท
- อารมณ์
- การรู้คิด
- ความสามารถในการปรับตัวและฟื้นตัวจากความเครียด
แกนกล้ามเนื้อ–หัวใจ
และหลอดเลือด
- การผลิต NO
- การสร้างหลอดเลือดใหม่
- การควบคุม
ความดันโลหิต
กล้ามเนื้อ–กระดูก
- การทำงานของเซลล์สร้างกระดูก
- การปรับโครงสร้างกระดูก
กล้ามเนื้อ–ตับ
- การนำกลูโคสเข้าเซลล์
- การควบคุมไกลโคเจน
- ความไวต่ออินซูลิน
กล้ามเนื้อ–ไขมัน
- การสลายไขมัน
- ไขมันในช่องท้องลดลง
- การปรับอะดิโพไคน์
กล้ามเนื้อ–ภูมิคุ้มกันและลำไส้
- การควบคุมภูมิคุ้มกัน
- สมดุลไซโตไคน์
- การปรับจุลชีพในลำไส้
กล้ามเนื้อ–ตับอ่อน
- การหลั่งอินซูลิน
- การธำรงดุลของกลูโคส
กล้ามเนื้อลาย
ที่หดตัว
อ่านข้อความในแผนภาพ
กล้ามเนื้อ–สมอง
- ความสามารถในการปรับเปลี่ยนของระบบประสาท
- อารมณ์
- การรู้คิด
- ความสามารถในการปรับตัวและฟื้นตัวจากความเครียด
กล้ามเนื้อ–หัวใจหลอดเลือด
- การผลิต NO
- การสร้างหลอดเลือดใหม่
- การควบคุมความดันโลหิต
กล้ามเนื้อ–กระดูก
- การทำงานของเซลล์สร้างกระดูก
- การปรับโครงสร้างกระดูก
กล้ามเนื้อ–ตับ
- การนำกลูโคสเข้าเซลล์
- การควบคุมไกลโคเจน
- ความไวต่ออินซูลิน
กล้ามเนื้อ–ไขมัน
- การสลายไขมัน
- ไขมันในช่องท้องลดลง
- การปรับอะดิโพไคน์
กล้ามเนื้อ–ภูมิคุ้มกันและลำไส้
- การควบคุมภูมิคุ้มกัน
- สมดุลไซโตไคน์
- การปรับจุลชีพในลำไส้
กล้ามเนื้อ–ตับอ่อน
- การหลั่งอินซูลิน
- การธำรงดุลของกลูโคส
กล้ามเนื้อลายที่หดตัว
สัญญาณ
ภายในเซลล์
ปลายน้ำ
สัญญาณการออกกำลังกายทำให้เซลล์ปรับตัวอย่างไร
สัญญาณจากส่วนปลาย ประสาท และระหว่างอวัยวะท้ายที่สุดมาบรรจบกันที่วิถีภายในเซลล์ ซึ่งควบคุมการใช้พลังงาน การทำงานของไมโทคอนเดรีย การสังเคราะห์โปรตีน การป้องกันด้วยสารต้านอนุมูลอิสระ การสร้างเซลล์ใหม่ และการปรับตัวด้านการอักเสบ
การออกกำลังซ้ำ ๆ ทำให้การตอบสนองระยะสั้นค่อย ๆ กลายเป็นการปรับตัวที่ยั่งยืนในระดับเซลล์และทั่วร่างกาย

สัญญาณจากส่วนปลาย
(จากกล้ามเนื้อที่หดตัวและเนื้อเยื่ออื่น)
- ไมโอไคน์ /
เอ็กเซอร์ไคน์ - เมแทบอไลต์
- ปัจจัยการเจริญเติบโต /
หลอดเลือด
การตอบสนองด้านสารเคมีประสาท
และการควบคุมประสาท
(ระบบประสาทส่วนกลาง)
การสื่อสารข้ามอวัยวะ
ช่องว่างนอกเซลล์
เยื่อหุ้มเซลล์
ไซโทพลาซึม
- AMPK
- เมแทบอลิซึม
พลังงาน - PGC-1α
- การสร้าง
ไมโทคอนเดรียใหม่ - Akt / mTOR
- การสังเคราะห์
โปรตีน - Nrf2
- การป้องกันด้วย
สารต้านอนุมูลอิสระ - เซอร์ทูอิน
(SIRT1) - ออโตฟาจี /
ไมโทฟาจี - NF-κB
(เรื้อรัง) - การซ่อมแซมเซลล์และ
การปรับตัว
ต้านการอักเสบ
สัญญาณจากส่วนปลาย
(จากกล้ามเนื้อที่หดตัวและเนื้อเยื่ออื่น)
ไมโอไคน์ /
เอ็กเซอร์ไคน์
เมแทบอไลต์
ปัจจัยการเจริญเติบโต /
หลอดเลือด
การตอบสนองด้านสารเคมีประสาท
และการควบคุมประสาท
(ระบบประสาทส่วนกลาง)
การสื่อสารข้ามอวัยวะ
ช่องว่างนอกเซลล์
เยื่อหุ้มเซลล์
ไซโทพลาซึม
AMPK
PGC-1α
Akt / mTOR
Nrf2
เซอร์ทูอิน
(SIRT1)
NF-κB
(เรื้อรัง)
เมแทบอลิซึม
พลังงาน
การสร้าง
ไมโทคอนเดรียใหม่
การสังเคราะห์
โปรตีน
การป้องกันด้วย
สารต้านอนุมูลอิสระ
ออโตฟาจี /
ไมโทฟาจี
การซ่อมแซมเซลล์และ
การปรับตัว
ต้านการอักเสบ
ATP
อ่านข้อความในแผนภาพ
สัญญาณจากส่วนปลาย
(จากกล้ามเนื้อที่หดตัวและเนื้อเยื่ออื่น)
ไมโอไคน์ / เอ็กเซอร์ไคน์
เมแทบอไลต์
ปัจจัยการเจริญเติบโต / หลอดเลือด
การตอบสนองด้านสารเคมีประสาทและการควบคุมประสาท
(ระบบประสาทส่วนกลาง)
การสื่อสารข้ามอวัยวะ
ช่องว่างนอกเซลล์
เยื่อหุ้มเซลล์
ไซโทพลาซึม
AMPK
เมแทบอลิซึมพลังงาน
PGC-1α
การสร้างไมโทคอนเดรียใหม่
Akt / mTOR
การสังเคราะห์โปรตีน
Nrf2
การป้องกันด้วยสารต้านอนุมูลอิสระ
เซอร์ทูอิน (SIRT1)
ออโตฟาจี / ไมโทฟาจี
NF-κB (เรื้อรัง)
การซ่อมแซมเซลล์และการปรับตัวต้านการอักเสบ
ATP




