จิตประสาทภูมิคุ้มกันวิทยา (PNI)

เครือข่ายพลวัตที่เชื่อมจิตใจ สมอง และภูมิคุ้มกัน

Psychoneuroimmunology (PNI) ศึกษาปฏิสัมพันธ์สองทางระหว่างกระบวนการทางจิตใจ ระบบประสาทต่อมไร้ท่อ การกำกับระบบประสาทอัตโนมัติ และภูมิคุ้มกัน

  • ความเครียดและอารมณ์

    ประสบการณ์ทางจิตใจมีอิทธิพลต่อการประเมินความเครียด อารมณ์ และพฤติกรรม

  • การส่งสัญญาณสมอง–ร่างกาย

    ระบบประสาท ต่อมไร้ท่อ และประสาทอัตโนมัติประสานการตอบสนองเพื่อปรับตัว

  • การควบคุมภูมิคุ้มกัน

    การทำงานของภูมิคุ้มกันได้รับอิทธิพลจากสัญญาณประสาทและต่อมไร้ท่อ และช่วยรักษาสมดุล

  • การปรับตัวและการฟื้นตัว

    การป้อนกลับสองทิศทางสนับสนุนการฟื้นตัว ความคงตัว และความสามารถในการปรับตัวและฟื้นตัวระยะยาว

การสื่อสารสองทางเชื่อมโยงกระบวนการทางจิตใจ การส่งสัญญาณต่อมไร้ท่อ–ประสาทอัตโนมัติ และระบบภูมิคุ้มกัน
การส่งสัญญาณ
สองทิศทาง
และการป้อนกลับ
  • สมองและกระบวนการทางจิตใจ

    การรู้คิด อารมณ์ การประเมินความเครียด

  • การส่งสัญญาณต่อมไร้ท่อ–ประสาทอัตโนมัติ

    แกน HPA • ระบบประสาทอัตโนมัติ
    ไซโตไคน์ • สารสื่อประสาท

  • ระบบภูมิคุ้มกัน

    เซลล์ภูมิคุ้มกัน • ไซโตไคน์
    สมดุลการอักเสบ • การป้องกัน

ปัจจัยด้านจิตใจและพฤติกรรม

ชีวิตประจำวันหล่อหลอมบริบทความเครียดและการควบคุมอย่างไร

  • ภาระความเครียด

    ปริมาณ ความรุนแรง และระยะเวลาของปัจจัยก่อความเครียดในชีวิตประจำวัน

  • อารมณ์และภาวะอารมณ์

    ภาวะทางอารมณ์ที่มีอิทธิพลต่อการประเมิน แรงจูงใจ และการรับมือ

  • คุณภาพการนอนหลับ

    ระยะเวลา ความต่อเนื่อง และคุณภาพการฟื้นฟูของการนอนหลับ

  • ประสบการณ์ทางสังคม

    คุณภาพของความสัมพันธ์ ความเชื่อมโยง การสนับสนุน และความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่ง

  • พฤติกรรมในวิถีชีวิต

    กิจกรรมทางกาย โภชนาการ การใช้สาร และพฤติกรรมประจำวันอื่น ๆ

  • การสัมผัสปัจจัยสิ่งแวดล้อม

    มลพิษ สารพิษ เสียง อุณหภูมิ แสง และปัจจัยภายนอกอื่น ๆ

การตอบสนองของสมอง

การตอบสนองของสมองต่อปัจจัยนำเข้าทางจิตใจและพฤติกรรม

การปรับวงจรประสาทและการส่งสัญญาณประสาทและต่อมไร้ท่อ (เช่น แกน HPA, ANS)

ผลต่อภูมิคุ้มกัน

เซลล์ภูมิคุ้มกันและโล่ที่แทนผลต่อภูมิคุ้มกัน

การเปลี่ยนแปลงของการทำงานภูมิคุ้มกัน การอักเสบ และความสามารถในการป้องกันของร่างกาย

การบูรณาการสมอง–ประสาทและต่อมไร้ท่อ–ประสาทอัตโนมัติ

การประสานการตอบสนองเพื่อปรับตัวจากส่วนกลาง

  • การประเมินความเครียด

    การประเมินความต้องการจากภายในและภายนอกเป็นแนวทางให้การตอบสนองทางประสาทและฮอร์โมน

  • การควบคุมอารมณ์

    วงจรสมองส่วนหน้ากับระบบลิมบิกปรับความไวต่ออารมณ์และการตอบสนองทางพฤติกรรม

  • แกน HPA / การส่งสัญญาณคอร์ติซอล

    การกระตุ้นไฮโปทาลามัส–ต่อมใต้สมอง–ต่อมหมวกไตควบคุมการหลั่งคอร์ติซอลและความไวในการตอบสนองต่อความเครียด

  • การสื่อสารระหว่างระบบประสาทและต่อมไร้ท่อ

    สัญญาณประสาทมีอิทธิพลต่อการหลั่งฮอร์โมนและกระบวนการทางสรีรวิทยาทั่วร่างกาย

ภาพตัดขวางของสมองและระบบประสาท พร้อมเส้นเชื่อมไปยังกระบวนการทางประสาท ต่อมไร้ท่อ และประสาทอัตโนมัติ
  • สมดุลของระบบประสาทอัตโนมัติ

    สมดุลที่ปรับเปลี่ยนได้ระหว่างการทำงานของระบบซิมพาเทติกและพาราซิมพาเทติกสนับสนุนการธำรงดุล

  • การกระตุ้นระบบซิมพาเทติก

    ระดมพลังงานและเตรียมร่างกายให้พร้อมตอบสนองต่อความท้าทายหรือภัยคุกคาม

  • การควบคุมผ่านเวกัส / พาราซิมพาเทติก

    ส่งเสริมการฟื้นฟู การทำงานของระบบย่อยอาหาร และการฟื้นตัวผ่านวิถีประสาทเวกัส

การกำกับภูมิคุ้มกัน

สัญญาณประสาทและต่อมไร้ท่อกำหนดสมดุลภูมิคุ้มกันอย่างไร

เครือข่ายการควบคุมภูมิคุ้มกันที่เชื่อมโยงการส่งสัญญาณไซโตไคน์ การเฝ้าระวัง การซ่อมแซมเนื้อเยื่อ สมดุลการอักเสบ การป้องกันการติดเชื้อ และการสนับสนุนเกราะป้องกัน
  • ไซโตไคน์

    สารสื่อระหว่างเซลล์ประสานการสื่อสารและการตอบสนองของภูมิคุ้มกัน

  • การเฝ้าระวังภูมิคุ้มกัน

    เฝ้าระวังเซลล์ผิดปกติและสนับสนุนการธำรงดุลของภูมิคุ้มกัน

  • การซ่อมแซมเนื้อเยื่อ

    สนับสนุนการสร้างใหม่และการยุติการตอบสนองหลังการบาดเจ็บหรือการกระตุ้นภูมิคุ้มกัน

  • สมดุลการอักเสบ

    รักษาการอักเสบที่เป็นประโยชน์พร้อมจำกัดการตอบสนองที่มากเกินไป

  • การป้องกันเชื้อ

    จดจำและกำจัดเชื้อก่อโรคเพื่อปกป้องร่างกาย

  • เกราะป้องกันของร่างกายและเยื่อบุ

    เสริมความแข็งแรงของเกราะป้องกันทางกายภาพและเยื่อเมือก เพื่อลดการเข้าสู่ร่างกายของเชื้อก่อโรค

ผลและการป้อนกลับสองทาง

สัญญาณภูมิคุ้มกันยังป้อนกลับไปยังสมองและพฤติกรรม

การป้อนกลับทางภูมิคุ้มกันสองทิศทางเชื่อมร่างกายกับอารมณ์ พลังงาน การนอนหลับ การรู้คิด ความสามารถในการปรับตัวและฟื้นตัว และสมดุลเกราะผิว
  • อารมณ์และความสามารถในการปรับตัวและฟื้นตัว

    สัญญาณภูมิคุ้มกันมีอิทธิพลต่อการควบคุมอารมณ์และความสามารถในการปรับตัวและฟื้นตัวจากความเครียด

  • ความเหนื่อยล้าและการฟื้นตัว

    การทำงานของภูมิคุ้มกันมีอิทธิพลต่อระดับพลังงานและความสามารถในการฟื้นตัว

  • การนอนหลับและความคงตัวของจังหวะชีวภาพประจำวัน

    สัญญาณภูมิคุ้มกันช่วยควบคุมคุณภาพการนอนหลับและจังหวะชีวภาพประจำวัน

  • การรู้คิดและแรงจูงใจ

    การสื่อสารระหว่างภูมิคุ้มกันกับสมองมีอิทธิพลต่อการทำงานด้านการรู้คิด สมาธิ และแรงจูงใจ

  • ความสามารถในการปรับตัวและฟื้นตัวทางสรีรวิทยา

    การป้อนกลับจากภูมิคุ้มกันเสริมการปรับตัวต่อความเครียดและความคงตัวทางสรีรวิทยา

  • สมดุลผิว / เกราะป้องกัน

    สารตัวกลางทางภูมิคุ้มกันสนับสนุนความสมบูรณ์ของเกราะผิวและการธำรงดุล

วงจรการควบคุม PNI

จากความท้าทายทางจิตใจสู่การปรับตัวหรือการควบคุมที่ผิดปกติ

  1. ความท้าทายทางจิตใจ

    ปัจจัยก่อความเครียด อารมณ์ และความต้องการในชีวิตได้รับการประเมินและมีอิทธิพลต่อภาระในการควบคุม

    • เหตุการณ์ที่ก่อความเครียด
    • ความไวในการตอบสนองทางอารมณ์
    • ภัยคุกคามที่รับรู้
    • ภาระทางการรู้คิด
  2. สมอง/HPA/ANS

    สมองบูรณาการข้อมูลและกระตุ้นวิถีประสาทและต่อมไร้ท่อ รวมถึงวิถีประสาทอัตโนมัติ

    • การกระตุ้นแกน HPA
    • การหลั่งคอร์ติซอล
    • สมดุลของระบบประสาทอัตโนมัติ
    • การส่งสัญญาณสารสื่อประสาท
  3. ภูมิคุ้มกัน

    สัญญาณควบคุมการทำงานของภูมิคุ้มกันและสมดุลการอักเสบ เพื่อปกป้องและฟื้นฟู

    • การส่งสัญญาณไซโตไคน์
    • การกระตุ้นเซลล์ภูมิคุ้มกัน
    • สมดุลการอักเสบ
    • การซ่อมแซมและป้องกันเนื้อเยื่อ
  4. ป้อนกลับสู่อารมณ์ พฤติกรรม การนอนและการฟื้นตัว

    สัญญาณภูมิคุ้มกันและสารเคมีประสาทป้อนกลับไปยังสมองและระบบต่าง ๆ ของร่างกาย

    • อารมณ์และการรู้คิด
    • พฤติกรรมและแรงจูงใจ
    • คุณภาพการนอนหลับ
    • ความสามารถในการปรับตัวและฟื้นตัว
  5. การปรับตัวหรือเสียสมดุล

    ระบบปรับตัวและรักษาสมดุล หรือความผิดปกติในการควบคุมสะสมขึ้นจนเพิ่มความเปราะบาง

    • ความสามารถในการปรับตัวและฟื้นตัว
    • การธำรงดุลของร่างกาย
    • ภาระสะสมทางสรีรวิทยาจากการปรับตัว
    • ความเสี่ยงต่อการควบคุมที่ผิดปกติ